florisHet is alom bekend dat artsen en geneeskundestudenten niet bepaald bekend staan als de meest bescheiden mensen in de beroepssector. Veelal is het stereotype van een arts een rijke bal met een groot huis, een luxe auto, dure kleren en een bijpassend grote mond. In hoeverre dat stereotype vandaag de dag nog accuraat is, is natuurlijk discutabel 😉.

De creatie van een ego
Ook is het interessant je af te vragen waar deze arrogantie überhaupt vandaan komt. Nu denk ik persoonlijk dat het antwoord op die vraag vrij eenvoudig is. Je neemt een jong iemand, graag kersvers van het vwo waar je al enigszins veren in je reet krijgt geduwd hoe intellectueel superieur je bent, en je zet dit jong iemand op een studie met gelijkgestemden. Nu zorg je dat die persoon het gevoel krijgt dat ze een enorme verantwoordelijkheid gaan dragen in hun leven (wat ook absoluut het geval is). Dit mix je dan met totaal geen idee wat de betekenis van het leven is en tadaa! U heeft een ego gecreëerd. De statistieken zijn ook zeker geen gunstige factor; hoog salaris, veel uren etc. Je zou kunnen zeggen dat alles wat je doet “meer” is dan de gemiddelde burger.

De arrogantiekwestie
Gelukkig is er ook licht aan de horizon. Als je enigszins zelfbewust bent (in de volksmond ook wel “woke” genoemd) zul je zeer snel inzien dat je geen enkele reden hebt je superieur te voelen puur voor het feit dat je een arts (in spe) bent. Wat ik hiermee duidelijk wil maken is dat er oneindig veel variabelen zijn die iemand kunnen definiëren, en je studie of beroep is er hier maar een van. Als je daaruit je gehele status ontleent dan heb je in mijn nederige ogen het leven niet echt begrepen. Dat wil overigens niet zeggen dat je niet trots mag zijn op wat je doet! Dat is helaas iets wat mensen vaak verwarren met elkaar. Net zoals arrogantie vaak verward wordt met zelfvertrouwen. Om eventuele mierenneukers voor te zijn heb ik even de dikke van Dale erbij gepakt. Ik parafraseer: arrogantie is een superioriteitsgevoel, zelfvertrouwen is het vertrouwen in zichzelf opgewassen te zijn tegen de eisen die gesteld worden.
Nu we duidelijk hebben wat de gehele arrogantiekwestie inhoudt resteert ons nog te bespreken wat je er nu eigenlijk tegen kunt doen en hoe je het bij jezelf kunt herkennen. De wijze neurochirurg Dr. P. Kubben gaf de tip: “luister goed naar signalen vanuit je omgeving, want zij pikken het stukje van jezelf dat je laat zien aan anderen op”. Met andere woorden: wanneer je vrienden je een arrogante (…) noemen, heb je grote kans dat er een zekere kern van waarheid in zit. Ook is het slim om bij jezelf eens na te gaan waarom je bepaalde arrogante gedachtes hebt, en deze te analyseren. Onderschat tot slot ook niet dat jij, als arts in spe, maar een tandwieltje bent in de enorme machine die de wereld gaande houdt. Iedereen vervult een functie, en omdat jij toevallig levens redt ben je niet automatisch beter dan een ander. Maar dat wil nogmaals niet zeggen dat je niet super speciaal bent en trots mag zijn op wat je doet 😊!